کرشمه نگاهت
سوزان‌تر از شراره‌های خورشید
به آتشم می‌کشاند
بر من بتاب
تا جاودانگی.

Advertisements

سپیده که سر می‌زند
تو مست ِ عطر ِ گل‌های بهاری
من غرق ِ شوق ِ نگاه ِ تو

حالا دیگر
باستیل هم نمی‌تواند
حبس کند
پژواک آزادی را.

درحال خوانش: ماری آنتوانت